Refleksja trenera i wizyta monitorująca

Wizyta monitorująca (i wcześniejsza wizyta edukacyjna) nie jest egzaminem z układania ćwiczeń. Jest rozmową o celach, spójności, progresji, doborze środków, strukturze jednostki, narzędziach coachingowych i formach gier. Konspekt, który trener trzyma w ręku, ma być gotowy na tę rozmowę.

Co ocenia Załącznik nr 4

Zakres wizyty (wersja od 1.09.2026) ma cztery obszary:

Obszar	Co sprawdza	Gdzie to widać w naszym konspekcie
Dokumentacja	terminowość planu i konspektów, zgodność celów z planem, zgodność struktury czasowej i form nauczania, spójność środków i grafik	pola nagłówka, cele szczegółowe, czasy środków, grafiki, opis środków
Metodyczno-coachingowy	część wstępna (wprowadzenie), główna (realność środków, ograniczenia, coaching, intensywność, zawodnik w centrum, realizacja celów), końcowa (refleksja po treningu)	punkty coachingowe, warianty łatwiej i trudniej, zakończenie z pytaniami otwartymi
Organizacyjny	przygotowanie boiska, wykorzystanie przestrzeni, oznaczenia, dystrybucja piłek, ustawienie trenera, brak kolejek, płynność, woda i sprzęt, obserwatorzy, sprzęt zgodny z wytycznymi	Organizacja przestrzeni i sprzętu w konspekcie, Organizacja jednostki
Kryteria Programu	harmonogram w systemie, drużyny, obecność sztabu	poza konspektem

Jak się przygotować

1. Znaj temat i cel jednostki i umiej go powiedzieć jednym zdaniem.
2. Znaj powód każdego środka: po co on jest w tej jednostce i jak wspiera temat.
3. Znaj odstępstwa od PZPN naszego modelu i ich uzasadnienie (patrz Nasz model a Program PZPN). Nie ukrywaj, wyjaśnij spokojnie.
4. Miej gotową odpowiedź na pytania: dlaczego takie pole, dlaczego 90 minut, dlaczego 3x3, dlaczego technika u Skrzata.
5. Nie pokazuj treningu pokazowego. Prowadź go tak, jak zawsze.

Rozmowa po treningu

Trener Monitorujący zapyta zwykle: co chciałeś osiągnąć, co się udało, co zmienisz. Dobra odpowiedź:

• odwołuje się do celu (co zawodnicy mieli zrobić),
• ma przykład z treningu (widziałem, że…),
• pokazuje wniosek (następnym razem zmienię).

Refleksja trenera

Uczenie się z własnej pracy to nawyk, nie ceremonia. Pięć pytań po treningu (część z naszych konspektów):

1. Czy zawodnicy mieli piłkę przez większość czasu i ile pojedynków rozegrali?
2. Czy podejmowali decyzje sami, czy czekali na podpowiedź?
3. Czy było intensywnie i czy zawodnicy się uśmiechali?
4. Czy hasła padały w przerwach i po próbie, a nie przed grą?
5. Co zmienię w następnej jednostce?

Zapisz odpowiedzi w dwóch zdaniach. Po miesiącu przeczytaj je razem.

Co to znaczy dla trenera

• Przed każdym treningiem przeczytaj konspekt w całości (5 minut).
• Po treningu zapisz dwa zdania refleksji.
• Raz na kwartał porównaj notatki z mikrocyklami i zapytaj: co się powtarza?

Podstawa

• Załącznik nr 4 do Regulaminu Programu Certyfikacji PZPN (zakres wizyty monitorującej, od 1.09.2026).
• Program Szkolenia PZPN U6-U13, rozdz. 11.2 (pytania kontrolne oceny jednostki).
• Poradnik wizyty edukacyjnej PZPN (XI 2025), omówiony w materiałach projektu.

Rozwiń temat

• Czytaj: D. Schön, The Reflective Practitioner (1983), klasyka o refleksji w praktyce zawodowej.
• Czytaj: W. Gilbert, P. Trudel (2001), o uczeniu się trenerów przez refleksję (Journal of Teaching in Physical Education; sprawdź w bazie).
• Czytaj: Załącznik nr 4 do Regulaminu (zakres wizyty), w src/assets/.
• Szukaj haseł: “reflective practice coaching”, “coach learning reflection youth sport”.
• Powiązane: Obserwacja zawodnika, Budowa jednostki.
• (Zanim zacytujesz badanie publicznie, sprawdź dane w oryginale. Pełne dane źródeł: Źródła.)