Przejdź do głównej zawartości

Bezpieczeństwo ruchu: balans, upadek, lądowanie

Upadek na hali potrafi boleć i zniechęcić do gry. Najlepszą ochroną jest dobrze opanowany ruch: stabilna pozycja, umiejętność amortyzacji i przewidywanie zderzeń.

Balans ciała

  • Pozycja niska: ugięte kolana, biodra nisko, tułów lekko pochylony, ręce pomagają w utrzymaniu równowagi. To pozycja, z której łatwo startować, zatrzymywać się i zmieniać kierunek.
  • Środek ciężkości nad podstawą: stopy około szerokości bioder, ciężar na przedniej części stóp.
  • Praca rąk (nie sztywne) pomaga w utrzymaniu równowagi i zmianie kierunku.

Zatrzymanie i zmiana kierunku

  • Hamowanie: wydłużony ostatni krok, ugięte kolana, tułów lekko z tyłu, ciężar w dół.
  • Zmiana kierunku: krok wyprowadzający, obniżenie środka ciężkości, odepchnięcie zewnętrzną nogą.
  • Na hali szybkie hamowanie z piłką jest trudniejsze przez śliskość, dlatego ćwiczymy je w wolniejszym tempie.

Skok i lądowanie

  • Lądowanie na ugiętych kolanach, biodra w tył, kolana nad stopami (nie do środka).
  • Skoki w formie zabawy (przeskoki, kangur, skoki przez linie) budują siłę i koordynację.
  • Nie planujemy skoków w zmęczeniu ani na twardej, zimnej nawierzchni bez rozgrzewki.

Kontrolowany upadek

  • Unikamy sztywnych, wyprostowanych rąk przy upadku. Zginamy łokcie, zwijamy ciało i przetaczamy się, żeby rozłożyć siłę uderzenia.
  • W zabawach: “upadamy” na miękką matę, potem na podłogę, powoli.
  • Zabawy koordynacyjne poprawiają elastyczność reakcji, więc upadek częściej kończy się bez urazu.

Hala: zasady praktyczne

  1. Obuwie halowe.
  2. Brak biegu z pełną prędkością z piłką w zatłoczonych polach.
  3. Odstępy między polami i strefy bezpieczeństwa przy ścianach.
  4. Niskie stożki, żadnych ostrych krawędzi.
  5. Ćwiczenia bez piłki zawsze w kontrolowanym tempie.

Rozgrzewka i wyciszenie

Rozgrzewka w naszym modelu to pierwszy środek jednostki (gra 1x1 w Skrzacie, gry małe w Żaku), zaczynany spokojnie. Wyciszenie to spokojna rozmowa w półkolu na końcu.

Zawodnicy w kontuzji

  • Ból jest sygnałem do zatrzymania. Nie każ zawodnikowi “przejść”.
  • Zgłoś rodzicowi. Nie stawiaj diagnozy.
  • Zawodnik bez możliwości pełnej gry może uczestniczyć w zabawach bez piłki lub w roli pomocnika (zbieranie piłek, liczenie).

Co to znaczy dla trenera

  • Dodaj jeden krótki element o balansie (pozycja niska) w każdym tygodniu.
  • Ćwicz upadki w formie zabawy na początku sezonu halowego.
  • Sprawdź nawierzchnię przed każdym treningiem.

Podstawa

  • Program Szkolenia PZPN U6-U13 (koordynacja, sporty uzupełniające, zapobieganie urazom).
  • Materiały iFootball autora (biomechanika: bieganie, zmiana kierunku, hamowanie, pozycja niska, skok i lądowanie).
  • Załącznik nr 4 (obszar organizacyjny, bezpieczeństwo).

Rozwiń temat