Przyspieszenie z piłką od rywala goniącego z tyłu
Stanowiska z ćwiczenia 1. Zawodnik stoi z piłką przodem do linii końcowej, a rywal bez piłki za jego plecami. Zawodnik sam wybiera chwilę startu, rywal rusza dopiero za nim; po każdym biegu zamiana ról, odmiany zmieniamy co 4 min. Co minutę zmieniamy nogę prowadzącą: lewa, prawa.
Rywal stoi 1-2m za zawodnikiem (metr, gdy z 2m nie nadąża) i goni go, żeby zrównać się z nim przed linią, ale nie odbiera piłki. Zawodnik rusza, wypuszcza piłkę dłuższym dotknięciem, prowadzi ją w pełnym tempie i zatrzymuje na linii końcowej. Trener stopniuje trudność: najpierw rywal stoi 1-2m za plecami, potem zawodnik dotyka pleców rywala i ucieka, a na koniec rywal odbiera piłkę.
Rywal startuje 3m za zawodnikiem, z jednej strony, i podbiega do niego. Kiedy rywal się zbliża, zawodnik odchodzi z piłką w bok, w stronę dalszą od rywala, i przyspiesza do linii końcowej. Co minutę rywal startuje z drugiej strony. Trener stopniuje trudność: najpierw rywal podbiega truchtem, potem szybko, a na koniec odbiera piłkę.
Rywal goni zawodnika z tyłu. Zawodnik prowadzi piłkę spokojnie, a kiedy rywal się zbliży, zwalnia, nagle skręca w stronę dalszą od rywala i przyspiesza do linii końcowej. Trener stopniuje trudność: najpierw rywal goni truchtem, potem szybko, a na koniec odbiera piłkę.
Rywal goni zawodnika z tyłu, z jednej strony. Zawodnik nagle zatrzymuje piłkę podeszwą, rywal przebiega dalej, a zawodnik od razu startuje w stronę dalszą od rywala i prowadzi piłkę do linii końcowej. Trener stopniuje trudność: najpierw rywal goni truchtem, potem szybko, a na koniec odbiera piłkę.
Wskazówki:
- “Długie dotknięcie, szybkie nogi!”
- “Co zrobiłeś z piłką, żeby rywal Cię nie dogonił?”
- chwalimy mocny start, także wtedy, gdy rywal dogoni
