Prowadzenie piłki wśród innych zawodników
Wszyscy prowadzą swoje piłki we wspólnym pasie z pól z ćwiczenia 1 i sami wybierają drogę między kolegami. Im mniej miejsca, tym krócej prowadzimy piłkę i częściej podnosimy głowę. Co minutę zmieniamy nogę prowadzącą: lewa, prawa.
Wykorzystujemy 6 pól z ćwiczenia 1 jako jeden wspólny pas: każdy zawodnik prowadzi własną piłkę po całej długości pasa i sam wybiera drogę, mijając kolegów. Po pierwszej odmianie trener zwęża pas, a do prowadzenia dochodzi najpierw zadanie na polecenie trenera, potem zmiana kierunku na gwizdek. Wszyscy prowadzą piłki po całym pasie 35x10m i sami wybierają drogę, mijając kolegów bez kontaktu. Trener stopniuje trudność: najpierw swobodne prowadzenie w całym pasie, potem węższy pas i zadanie na polecenie trenera, a na koniec zmiana kierunku na gwizdek.
Trzy sąsiednie pola z ćwiczenia 1 to jeden pas, w którym wszyscy prowadzą swoje piłki i sami wybierają drogę między kolegami. W każdej odmianie zawodnik musi oderwać wzrok od piłki: żeby zobaczyć stożek trenera albo wolne miejsce. Trener stoi obok pasa i co kilka sekund podnosi stożek w innym kolorze. Zawodnicy prowadzą piłki w tłoku, mijają się bez kontaktu i głośno nazywają kolor, nie przerywając prowadzenia. Trener stopniuje trudność: najpierw zawodnicy wołają kolor stożka trenera, a na koniec kolor oznacza zadanie.
Pas zmniejszamy do 2 pól. Połowa grupy staje z piłkami na jednej linii, połowa na przeciwnej. Na gwizdek wszyscy zamieniają się stronami: mijają się w środku pasa, szukają wolnego miejsca między kolegami i zatrzymują piłkę podeszwą za linią.
Dwie pary z sąsiednich stanowisk łączą się w czwórkę. Dwa stożki dzielą jedno pole z ćwiczenia 1 na dwa kwadraty, a czterech zawodników z piłkami jest w jednym z nich. Każdy prowadzi piłkę krótko, dotyka jej przy każdym kroku i patrzy, gdzie jest wolne miejsce, żeby na nikogo nie wpaść i nie wyjechać z kwadratu. Czterech zawodników prowadzi piłki w jednym kwadracie, każdy własną drogą. Piłka jest przy stopie przy każdym kroku, a głowa co chwilę w górze. Trener stopniuje trudność: najpierw czwórka w kwadracie, potem zamiana kwadratów, a na koniec cztery narożniki.
Wskazówki:
- “głowa w górze”, “widzisz kolegów?”
- “Jak zauważyłeś, że ktoś jest blisko?”
- chwalimy spokojne ominięcie kolegi bez zwalniania