Lekcja 4: Komunikacja na boisku
Dostajesz piłkę, rywal biegnie za Twoimi plecami, a Ty go nie widzisz. Partner widzi, że jest tuż za Tobą. Co powinien zrobić w tej jednej sekundzie?
Dlaczego wołasz
Nikt nie widzi całego boiska. Za plecami jest martwy punkt, a patrząc na piłkę, nie widzisz boków. Partner, który widzi to, czego Ty nie widzisz, może pomóc jednym słowem. Komunikacja to więc nie hałas, tylko dodatkowe oczy dla drużyny.
Cztery wołania
Najlepsze wołania są krótkie, bo na boisku nie ma czasu na zdania.
Mam znaczy: biorę piłkę, nie podchodźcie. Plecy znaczy: rywal jest za Tobą, uważaj. Sam znaczy: jestem wolny i mogę dostać piłkę. Gram znaczy: zagrywam piłkę, bądź gotowy ją przyjąć. Do słowa dodajesz ruch ręki albo palca, który pokazuje, gdzie chcesz piłkę, bo gest wspiera głos, kiedy na trybunach jest głośno.
W animacji boiskowej wygląda to tak: zawodnik A dostaje piłkę, a rywal biegnie za jego plecami. Zawodnik B woła „Plecy!”, więc A od razu przyjmuje piłkę w stronę wolnej przestrzeni i ucieka rywalowi. Zielony prostokąt to wolne miejsce, które A wybrał po wołaniu.
Zawodnik A dostaje piłkę, a rywal biegnie za jego plecami. Zawodnik B woła Plecy, więc A od razu przyjmuje piłkę w stronę wolnej przestrzeni i ucieka rywalowi. Zielony prostokąt to wolne miejsce.
Jak wołać dobrze
Wołasz głośno, krótko i w momencie, kiedy jest to potrzebne. Za wcześnie, a partner zapomni, o co chodziło. Za późno, a nic już nie zmieni. Wołasz do kolegi, nie na niego. Wołanie nigdy nie jest krytyką (“Co ty robisz?”), tylko informacją (“Plecy!”). Jeśli ktoś krzyczy na kolegów, tylko ich rozprasza.
Słowniczek
- Komunikacja: przekazywanie partnerom informacji głosem i gestem.
- Martwy punkt: przestrzeń za Twoimi plecami, której nie widzisz.
Zadania
Na treningu
W grze zawołaj co najmniej trzy razy jedno z czterech haseł we właściwym momencie.
Po treningu zastanów się: kiedy Twoje wołanie pomogło? Kiedy przemilczałeś coś, co widziałeś?